مهمترین فواید آموزش الکترونیکی یامطالعه online عبارت است از:

- دیگر نیازی به صرف وقت و حضور در کلاس های درس نیست.
- می توانید از طریق شبکه ارتباطی با دانشجویان و مدرسان تمام دنیا ارتباط برقرار کرده و به بحث و گفتگو بپردازید.
- مزیت برخورداری از یک روش مطالعه انعطاف پذیر که مطابق نیازهای شماست را خواهید داشت.
- سرعت مطالعه در دست دانشجو است و می توانید عنوانها را مرور کرده و در هر خط, سرعت خواندن آن را با توجه به درک و فهم خود بالا ببرید.
- اطلاعات ضروری در مورد پیشرفت آموزشی برای سنجش و ارزیابی شخصی، به سرعت ارایه می شود.
- مانند کلاسهای درس شما هم از همان برنامه های آموزشی, دروس مرجع و راهنمایی های درسی و شناخت برخوردار می شوید.
- در مطالعه از طریق online با غنای آموزش گروهی مواجه می شوید.
- مطالعه از طریق online شما را تشویق می کند تا کنجکاوی و ابتکار بیشتری به کار ببرید و امکان دسترسی به تکنولوژیهای جدید را افزایش داده و با استفاده از فناوری رایانه ، اطلاعات شما را به روز نگه می دارد.
- در پایان هر ترم فرم ارزیابی online اطلاعات ضروری و لازم درباره برنامه را به شما منتقل می کند.
در آموزش الکترونیکی, از موارد درسی online که در ارتباط با بحث و گفتگو, اتاقهای chat (گفتگو) همزمان و email و مدارک مربوط به رشته ها که قابل download کردن است ، برخوردار می شوید. این روش تجربه یادگیری موفقی را برای شما بوجود می آورد. زمانی که برنامه خود را از طریق شبکه دریافت می کنید این اجازه را خواهید داشت تا یکی یکی و بدون یک برنامه زمانی ثابت و یا کلاس درس, به فعالیت بپردازید. می توانید با کنترل کامل, از موارد درسی موجود با هر سرعتی که مایلید , سریع یا کند, استفاده کنید. پس می توانید هر عنوانی را هر اندازه که دوست دارید مرور کنید و یا از عناوینی که با آنها قبلا آشنا شده اید, به سرعت بگذرید. برای هر برنامه موجود, یک مدیر سایت آموزشی online که در آن موضوع مهارت دارد, انتخاب می شود. او مانند یک مدرس در کلاس درس است که فرآیند یادگیری یک برنامه هفتگی شما را راهنمایی می کند. و از طریق جلسات منظمchat با شما و دانشجویان دیگر ارتباط برقرارکرده و به تمام سوالهایی که اتاق بحث و گفتگو فرستاده شده, پاسخ می دهد. این پیغامها در اتاق chat ثبت می شوند تا اگر خواستید دوباره به مرور آنها بپردازید. دانشجویان علاوه بر متخصصان آکادمیک online می توانند از امکانات offline هم بهره ببرند. تیم های متشکل از افراد حرفه ای که وقت خود را صرف ایجاد یک تجربه یادگیری برای شما کرده اند, امکانات chat و مرور امتحانات online را مانند سرویس خدمات به مشتری , به شما پیشنهاد می کنند.

تکنولوژی AJAX چیست؟

واژه Ajax را برای اولین بار آقای Jesse James Garrett در فوریه سال 2005 در مقاله Ajax: A New Approach to Web Applications استفاده کرد. اگرچه نام Ajax برای نخستین بار در سال 2005 ابداع شد، اما تاریخچه اکثر فناوری‌هایی که به آژاکس منتهی شدند به حدود یک دهه قبل و ابتکارات مایکروسافت در اسکریپت نویسی از راه دور بازمی‌گردد. با این حال تاریخچه فناوری‌هایی برای بارگذاری غیرهمروند محتویات یک صفحه وب، بدون نیاز به بارگذاری دوباره صفحه، به عناصر IFRAME (که در سال ۱۹۹۶ در نسخه ۳ IE ارائه شد) و عناصر LAYER (که در سال ۱۹۹۷ در نسخه ۴ Netscape ارائه شد، اما در نسخه‌های اخیر Mozilla متروکه شده است) باز می‌گردد. هردوی این عناصر، یک خصوصیت src دارند که می‌تواند یک آدرس URL خارجی را شامل شود و به این ترتیب اگر صفحه‌ای شامل یک کد JavaScript بارگذاری شود که صفحه والد را دستکاری می‌کند، نتیجه‌ای شبیه Ajax خواهیم داشت.

اسکریپت نویسی از راه دور مایکروسافت (یا MSRS که در سال ۱۹۹۸ مطرح شد) جایگزین مناسب‌تری برای تکنیک‌های گذشته به نظر می‌رسد. در این روش، داده‌ها به‌وسیله یک Java Applet دریافت می‌شود، و در سمت کلاینت برقراری ارتباط به‌وسیله JavaScript انجام می‌گیرد. این روش در نسخه‌های 4 و بعدتر IE و Netscape Navigator پشتیبانی می‌شود. سپس مایکروسافت در نسخه ۵ IE شی XMLHttpRequest را ارائه کرده و برای اولین بار در Outlook Web Access که در Microsoft Exchange Server 2000 ارائه شد، از این روش با استفاده از شی XMLHttpRequest بهره جست.

در نهایت با تغییر و تحولاتی که در این مسیر بوجود آمد و جایگزینی شی XMLHttpRequest به جای Java Applet، اکنون روشی برای اسکریپ نویسی از راه دور متداول شده که آن‌را با عنوان Ajax می‌شناسیم.

اما آنچه باعث شد پس از این مدت، ناگهان توجه‌ها به سمت Ajax جلب شود، تمرکز Google بر این معماری بود. Google Map، Gmail و Google Suggest پروژه‌هایی بودند که باعث شد توجه کاربران، چه کاربران عادی و چه کاربران حرفه‌ای، به نحوه کار آنها جلب شود.

Ajax ؛ معماری جدیدی برای وب

روش کار برنامه‌های کلاسیک وب چیزی شبیه این است: اکثر تعاملات کاربر با رابط کاربری باعث ارسال یک درخواست به سرور می‌شود. سرور پردازش‌های لازم را انجام داده و سپس یک صفحه HTML به کلاینت بازمی‌گرداند. این مدل بر اساس هدف اصلی وب، یعنی ایفای نقش یک رسانه برای ابرمتن است. اما آنچه وب را برای ابرمتن‌ها مناسب می‌کند، الزاماً آن را برای برنامه‌های نرم‌افزاری نیز مناسب نخواهد کرد[2]. مسئله اینجاست که برنامه‌های وب برای کاربرد (Application)بودن طراحی نشده‌اند و این باعث شده است که در بسیاری موارد کاربر را نادیده بگیرند.

فرض کنید کاربر می‌خواهد در یک فروشگاه الکترونیک، مشخصات جنس بعدی را ببیند، یا یک جنس را به سبد خرید خود اضافه کند. اتفاقی که می‌افتد این است که برای انجام هریک از این کارها، چون نیاز است با سرور ارتباط برقرار شود، باید یک درخواست به سرور ارسال شده، سرور پردازشهای لازم را انجام دهد و سپس یک صفحه به عنوان نتیجه بازگرداند. کاربر هم در این میان می‌تواند با انگشتانش بازی کند!

گرچه ما به صفحات وب، با همین روند انجام فعالیت هاعادت کرده ایم، اما واقعا روش کلاسیک برنامه‌های وب، گرچه از نظر تکنیکی مزایای بسیاری دارند، اما مشکلات عمده‌ای هم دارند. یکی از عمده‌ترین مشکلات صفحات وب را می‌توان همروند کار کردن آنها دانست. (یعنی همین که وقتی درخواستی از سرور داریم، صفحه وب مقابلمان مسدود شده و باید منتظر بمانیم تا سرور کارش تمام شود و صفحه‌ای به عنوان پاسخ برگرداند).

اکنون ببینیم Ajax چه پیشنهادی ارائه می‌دهد.

* قسمت‌های مهم معماری پیشنهادی Ajax به این قرارند [1]:

o رخدادهای کوچک سمت سرور: اجزای درون یک برنامه وب می‌توانند، درخواست‌های کوچکی برای سرور ارسال کنند، اطلاعات مورد نیازشان را از سرور دریافت کنند، و هر قسمت از صفحه را که لازم است بر اساس DOM به‌روز کنند، بدون اینکه تمام صفحه دوباره بارگذاری و ترسیم شود.

o غیر همروند بودن: درخواست‌هایی که به سرور ارسال می‌شود، باعث مسدود شدن صفحهٔ درون مرورگر کلاینت نمی‌شوند. کاربر می‌تواند به کار با قسمت‌های دیگر برنامه ادامه دهد و هنگامی که پاسخی از سرور دریافت شد، با به‌روز کردن رابط کاربر، به کاربر اطلاع داده می‌شود.

o عکس‌العمل برای هر رخدادی: تقریباً می‌توانیم برای تمام رخدادهایی که کاربر بوجود می‌آورد، با سرور ارتباط برقرار کنیم. مرورگرهای مدرن اکثر رخدادهایی را که سیستم عامل اجازه می‌دهد دریافت می‌کنند: کلیک کردن موس، حرکت موس روی شی، زدن یک کلید و غیره. هر رخدادی می‌تواند باعث ارسال یک درخواست به صورت غیر همروند برای سرور شود.

کاربردها

حتماً در بخش پست الکترونیک وب‌گاه یاهو دیده‌اید که با تایپ حروف اول نام دوستانتان نام چند نفر از آنها از پایگاه داده‌ها فراخوانی شده و به شما نمایش داده می‌شود. این کار بدون اینکه صفحه بارگذاری مجدد گردد انجام می‌شود. به زبان ساده‌تر، آژاکس فناوری‌ای ست که در آن با بارگذاری شدن یک صفحه، امکان فراخوانی برنامه‌های سمت رایانهٔ خادم (Server) بدون بارگذاری مجدد صفحه وجود دارد. برنامه‌های آژاکس راهی برای ساخت برنامه‌هایی تعاملی در وب فراهم کرده‌اند. برای این‌ کار کافیست یک عنصر فعال که قابل فراخوانی در جاوااسکریپت باشد بتواند تحت کنترل جاوااسکریپت با سرور تماس گرفته و اطلاعات درخواست کند. به‌عنوان مثال این عنصر فعال می‌تواند یک برنامه ASP یا JSP یا... را فراخوانی کرده و نتایج آن را از طریق جاوااسکریپت در صفحه جاری تأثیر دهد. عنصر فعال قبل از معرفی آژاکس می‌توانست یک ActiveX یا جاوا اپلت ساده باشد اما اکنون این عنصر آبجکت XMLHttpRequest است که در مجموعه ابزارهای XML مایکروسافت قرار دارد.

امروزه تقریباً همه مرورگرهای معروف از جمله IE از این تكنولوژی استفاده می‌كنند.

اهداف آموزش الکترونیکی چیست؟

 اهم اهداف آموزش الكترونيكي عبارتند از:
• برگزاري و مديريت صحيح مراحل آموزش
• بررسي و كنترل كمي و كيفي دوره‌ها
• صرفه جويي در زمان و هزينه
• حذف محدوديت زماني و مكاني
• به اشتراك گذاشتن داده‌ها
• دانشجو محور شدن فرایند آموزش
• استفاده مجدد از محتواي آموزشی

مفاهیم آموزش الکترونیکی

• سیستم مدیریت یادگیریLMS (Learning Management System): اين سيستم، اصلي‌ترين بخش سيستم‌هاي نرم افزاري آموزش الكترونيكي است و ساير بخشها از امكانات اين بخش استفاده مي‌نمايند. امكانات اين سيستم شامل تعريف درس،تخصيص كلاس، انتخاب واحد، ثبت نام و فعاليت‌هاي مرتبط با محيط‌هاي آموزشي است.
• سیستم مديريت محتواCMS (Content Management System): اين سيستم شامل اجزايي است كه با محتواي دروس در ارتباط هستند و عملياتي از قبيل ايجاد، ويرايش و حذف ذخيره‌سازی، استفاده مجدد، اداره، عرضه و تحويل محتوا،تعيين تقدم و تاخر مطالب درسي و عمليات مرتبط با محتوا را پوشش مي دهد.
• کلاس مجازی(Virtual Class): محيطی است که در آن دانشجويان واساتید با هم در تعامل می‌باشند. اين محيط به نوعی يک کلاس درس را به وسيله امکاناتی نظير کنفرانس ويديويی و سيستم‌های چند رسانه‌ای شبيه‌سازی می‌نمايد.
• يادگيري تركيبي (Blended Learning): نوعی فرآيند يادگيری يا آموزش است که در آن جهت ارائه مطالب و محتويات آموزشی، هم از روش‌های الکترونيکی و هم از روش‌های سنتی(رو در رو) استفاده می‌شود.
• یادگیری تعاملی(Interactive Learning): نوعی از ارائهکه بدون استفادهاز محتوای الکترونیکی درس و با تکیه بر سایر امکانات موجود در نرم افزار LMS از قبیل محیط‌های بحث و تبادل نظر و ارسال و دریافت تمرین به آموزش می‌پردازد